Δίολκος

Διώλκος, ένα τεχνικό θαύμα της αρχαίας Ελλάδας, ήταν ένας λιθόστρωτος δρόμος μήκους περίπου 6 χλμ. και πλάτους 3-4 μέτρων, που διέσχιζε την Κορινθιακή χερσόνησο. Ήταν κατασκευασμένος από μεγάλες πέτρινες πλάκες, ενώ στο κέντρο του υπήρχαν δύο εσοχές για τους τροχούς, που θύμιζαν ράγες τρένου, πάνω στις οποίες οι σκλάβοι έσπρωχναν πλατφόρμες με μικρά πλοία ή καροτσάκια με φορτίο. Διόλκος συνέδεε τα δύο λιμάνια Κεχριές και Λέχαιο, καθιστώντας τη μεταφορά των πλοίων μέσω της χερσονήσου πολύ πιο γρήγορη και ασφαλή. Το έργο κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και χρησιμοποιήθηκε για πάνω από χίλια χρόνια, μέχρι τη βυζαντινή εποχή. Αν και τεχνικά ο Διώλκος μπορούσε να μεταφέρει ελαφρά πολεμικά και εμπορικά πλοία, στην πράξη μεταφέρονταν συχνότερα φορτία, τα οποία μεταφέρονταν σε άμαξες που έσερναν σκλάβοι και ζώα. Ο Διώλκος βελτιώθηκε σημαντικά υπό τον Περιάνδρο, γεγονός που απέφερε τεράστια έσοδα στην Κόρινθο και επέτρεψε την κατάργηση όλων των φόρων στην ίδια την πόλη. Ενισχύθηκαν οι οδοστρωμμένες πλάκες, κατασκευάστηκαν λιμάνια και στις δύο πλευρές της χερσονήσου και εισήχθησαν τέλη μεταφοράς. Ο έλεγχος αυτού του στρατηγικού δρόμου έκανε την Κόρινθο ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου. Στην αρχαιότητα η ναυσιπλοΐα ήταν κυρίως παράκτια και εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες. Μια εναλλακτική διαδρομή μεταξύ του Ιονίου και του Αιγαίου Πελάγους περνούσε γύρω από το ακρωτήριο Μαλέα στο νότιο τμήμα της Πελοποννήσου, ένα μέρος διαβόητο για τις ξαφνικές καταιγίδες και τους ισχυρούς ανέμους. Στην αρχαιότητα αυτή η διαδρομή θεωρούνταν εξαιρετικά επικίνδυνη, γι' αυτό και ο Διώλκος παρέμεινε για πολύ καιρό ο ασφαλέστερος και ταχύτερος τρόπος για να διασχίσει κανείς την Ελλάδα από ανατολικά προς δυτικά και αντίστροφα. Σήμερα, δίπλα στον δρόμο του αρχαίου Διόλκου, περνάει η Διώρυγα της Κορίνθου η σύγχρονη ενσάρκωση της ίδιας ιδέας που υλοποίησαν οι Κορίνθιοι πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια.