Αρχαιολογικός χώρος Ισθμίας

Ισθμία είναι ένας αρχαιολογικός χώρος  κοντά στην Κόρινθο. Εδώ βρισκόταν ο ναός του Ποσειδώνα, ο οποίος όμως καταστράφηκε από πυρκαγιά και σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπια του. Κοντά βρισκόταν το θέατρο της Ισθμίας, όπου διοργανώνονταν μουσικές και εορταστικές εκδηλώσεις. Το θέατρο δεν σώθηκε, αλλά οι πέτρινοι όγκοι του χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του φρουρίου. Η Ισθμία βρίσκεται σε ένα στενό ισθμό που συνδέει την κεντρική Ελλάδα με τον Πελοπόννησο. Από την αρχαιότητα, το μέρος αυτός προκαλούσε σοβαρές δυσκολίες στους ναυτικούς, καθώς χώριζε τον Σαρωνικό από τον Κορινθιακό κόλπο, ενώ η παράκαμψη του Πελοποννήσου ήταν μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι. Τον 7ο αιώνα π.Χ., υπό τον ηγεμόνα Περιανδρό, κατασκευάστηκε εδώ ένας ασυνήθιστος πέτρινος δρόμος, ο Διόλκος. Περνούσε από το ανατολικό λιμάνι της Κεγχρεών μέχρι το δυτικό τμήμα της χερσονήσου και χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά ελαφριών πλοίων από ξηρά. Το πλάτος του δρόμου ήταν από 3,5 έως 5 μέτρα, ήταν στρωμένο με πέτρες και εκτιμούνταν ιδιαίτερα σε καιρό πολέμου, όταν ήταν απαραίτητο να μεταφερθεί γρήγορα ο στόλος μεταξύ των κόλπων. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Παλαίμονας πνίγηκε στα νερά του Σαρωνικού κόλπου και το σωρό του έφερε στην ακτή ένα δελφίνι. Ο βασιλιάς της Κορίνθου Σίσυφος, θείος του, οργάνωσε μεγαλοπρεπείς κηδεία και ίδρυσε τους Ισθμικούς αγώνες προς τιμή του. Οι αγώνες άρχισαν να διεξάγονται από το 582 π.Χ., κάθε δύο χρόνια, και αποστέλλαν σε σπουδαιότητα μόνο τους Ολυμπιακούς. Αρχικά συμμετείχαν μόνο οι άνδρες και οι νικητές βραβεύονταν με στεφάνι από κλαδιά πεύκου και αργότερα από άγριο σέλινο. Είναι γνωστό ότι το 67 μ.Χ. στους αγώνες συμμετείχε ακόμη και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων. Με την πάροδο του χρόνου, στο πρόγραμμα των αγώνων προστέθηκαν μουσικοί και ρητορικοί διαγωνισμοί, στους οποίους μπορούσαν να συμμετέχουν και γυναίκες. Στην περιοχή της Ισθμίας έχουν επίσης ανακαλυφθεί ερείπια λουτρών. Τα ρωμαϊκά λουτρά του 2ου αιώνα μ.Χ. χτίστηκαν πάνω από παλαιότερα ελληνικά λουτρά που χτίστηκαν τον 4ο αιώνα π.Χ., γεγονός που υπογραμμίζει τη συνεχή σημασία αυτού του τόπου μέσα στους αιώνες.